Πώς μας σώζει ακόμη το PSI-και πώς η Ελλάδα «έσωσε» την Ευρώπη

Τι θα γινόμασταν σήμερα δίχως το κούρεμα και την κατασυκοφαντημένη αναδιάρθωση του χρέους το 2012; Και τι θα έκανε η Ευρωπαϊκή Ένωση δίχως τον ESM, αυτό το απότοκο της ελληνικής κρίσης του 2010;

Ίσως στερείται σημασίας το να επιχειρήσει κάποιος αυτές τις ημέρες να παρακολουθήσει τις προσπάθειες κάποιων πολιτικών δυνάμεων να σύρουν την κουβέντα προς τα μονοπάτια στα οποία αισθάνονται ασφαλείς. Ωστόσο, οφείλει κάποιος να παρατηρεί διαθέσεις και διαδικασίες και να κάνει τις συνδέσεις με τα όσα είχαν συμβεί στο κρίσιμο διάστημα 2012-2015. Τότε που, όπως οι περισσότεροι θυμούνται, ο λαϊκισμός, η ασυναρτησία, η εξαλλοσύνη και οι πολιτικές και οικονομικές αερολογίες είχαν φέρει στην επιφάνεια όλα τα προβληματικά στοιχεία που διαμόρφωσαν το πολιτικό περιβάλλον έως και προσφάτως. Με αυτήν την προσέγγιση οφείλουν όλοι να δουν διαφορετικά την Ιστορία. Να θυμηθούν ας πούμε τι έλεγε ο ΣΥΡΙΖΑ και οι συνοδοιπόροι του το 2012 για το «τρισκατάρατο» PSI και OSI, τις διαδικασίες αναδιάρθρωσης του ελληνικού χρέους και να έχουν σήμερα κατά νου, υπό τις νέες συνθήκες, τι σημαίνει να οφείλεται περίπου το 80% στον επίσημο τομέα και μόλις το 17% στις αγορές. Σημαίνει πολύ απλά, ότι υπάρχουν δυνατότητες διευθετήσεων υπό όρους και προϋποθέσεις, τις οποίες δεν έχουν άλλες χώρες και οικονομίες. Αυτά συνέβησαν επί κυβέρνησης Λουκά Παπαδήμου και με υπουργό Οικονομικών το Βαγγέλη Βενιζέλο. Σε ο,τι αφορά δε τις ζημιές που υπέστησαν τα ασφαλιστικά ταμεία κλπ. και αν τις υπέστησαν από αυτές τις διαδικασίες, μπορεί κανείς να διαβάσει εδώ και εδώ. Πολλοί θεωρούν πως οι ζημιές από το PSI αποδεκάτισαν τα αποθεματικά των Ασφαλιστικών Ταμείων. Αυτό ίσως είναι το μεγαλύτερο ψέμα της δεκαετίας. Ένα ψέμα που ο ΣΥΡΙΖΑ και ως αντιπολίτευση και ως κυβέρνηση το έκανε σημαία της εκστρατείας λάσπης κατά της ίδιας της χώρας. Το κράτος έδωσε στα Ταμεία ως επιχορήγηση 38 δις την τριετία 2012-14 και 64 δις την πενταετία 2010-2014, και από την άλλη μεριά αν χρεοκοπούσε και κατέρρεε η Ελλάδα, θα υπήρχαν ασφαλιστικά ταμεία; Η χώρα σήμερα θα βρισκόταν αλλού αν αυτά δεν είχαν συμβεί. Θα πελαγοδρομούσε στις αγορές και ακόμη και ο συνδυασμός με την ευνοϊκή πολιτική συγκυρία που διαμορφώθηκε έπειτα από τις εκλογές, το καλοκαίρι του 2019, θα έκανε τον δανεισμό με επιτόκιο 2% σενάριο επιστημονικής φαντασίας. Υπάρχει όμως και κάτι ακόμη. Όσο στην Ευρώπη συνεχίζεται, όπως συνεχίζεται, η συζήτηση για ευρωομόλογα ή παραλλαγές τους, αναδεικνύεται η σημασία ενός «εργαλείου», στο οποίο σήμερα όλοι ομνύουν και όλοι το επικαλούνται (όλοι: Γερμανοί, Ολλανδοί κλπ.), για την ευελιξία του και τις δυνατότητες παρέμβασης για τις χρηματοδοτικές ανάγκες των πληττόμενων από την κρίση οικονομιών. Το εργαλείο αυτό είναι ο ESM, o Ευρωπαϊκός Μηχανισμός Σταθερότητας, ο οποίος από το 2013 διαδέχθηκε τον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Χρηματοπιστωτικής Σταθεροποίησης (EFSM) και το Ευρωπαϊκό Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθεροποίησης (EFSF). Όπως όλοι θυμούνται ή θα έπρεπε να θυμούνται, όλα αυτά τα εργαλεία προέκυψαν όταν με αφορμή την ελληνική κρίση και όσες ακολούθησαν στην Πορτογαλία και αλλού, η Ευρώπη βγήκε από το ροζ σύννεφο της αιώνιας ευημερίας και σταθερότητας και ανακάλυψε ότι απαιτούνται μέσα για την αποτροπή της κατάρρευσης και την προστασία της ύπαρξής της. Ας ανατρέξει κάποιος στις ατέρμονες συζητήσεις στα Eurogroup της περιόδου και στο πώς η τότε ελληνική κυβέρνηση παρά την γενική της αβελτηρία, διεκδίκησε τη δημιουργία αυτών των μηχανισμών. Μπορεί κανείς να φανταστεί σήμερα τι θα γινόταν αν αυτά τα εργαλεία δεν υπήρχαν; Μπορεί να διανοηθεί κάποιος υπό τις σημερινές συνθήκες να ξεκινά μια συζήτηση εκ του μηδενός για τη δημιουργία τέτοιων μηχανισμών, υπό την πίεση της συνολικής κατάρρευσης; Είναι εξαιρετικά δύσκολο και να το σκεφτεί κάποιος. Μάλλον ήδη θα παρατηρούσαμε την διάλυση της Ενωσης… Πηγή: Άγγελος Κωβαίος, από το Protagon.gr


Δείτε περισσότερα

64 views0 comments