Η χώρα όπου ανθεί η φαιδρά πορτοκαλέα;

Updated: Jun 20, 2020


Ξεύρεις τήν χώραν πού ανθεί φαιδρά πορτοκαλέα πού κοκκινίζ’ η σταφυλή και θάλλει η ελαία; Ω! δὲν τὴν αγνοεί κανείς, Είναι η γη η Ελληνίς


Από ποίημα του Άγγ. Βλάχου


Μα είναι όντως η Ελλάδα η χώρα όπου ανθεί η φαιδρά πορτοκαλέα; Ταιριάζει αυτός ο σκωπτικός χαρακτηρισμός για την Ελλάδα μας; Είναι η χώρας από την οποία απουσιάζει η σοβαρότητα στην αντιμετώπιση καταστάσεων και προβλημάτων; Για να το δούμε αυτό: Μέχρι πριν λίγο ένα ολόκληρο δικαστικό σύστημα είχε πιστέψει ότι τα μνημόνια τα έφερε ο Γεωργίου της ΕΛΣΤΑΤ. Την περίοδο της κρίσης πολλές θεωρίες ήταν σε ημερήσια διάταξη και ακούγονταν μέχρι και από το βήμα της Βουλής από ακατονόμαστα σήμερα κόμματα και βουλευτές με επικρατούσα τη θεωρία ότι τα μνημόνια ήταν επινόηση των ξένων για να μας τιμωρήσουν για την απρονοησία μας αλλά και διότι μας ζήλευαν! Εμείς δεν φταίξαμε σε τίποτα, εμείς δεν χρεοκοπήσαμε τη χώρα, εμείς δεν πήγαμε μόνοι μας να ζητήσουμε την βοήθεια τους για να μη χρεοκοπήσουμε άτακτα. Δεν φταίμε, πάντα μας φταίνε κάποιοι άλλοι! Και σήμερα στη χώρα μας ένας στους δύο πολίτες είναι απολύτως βέβαιος ότι ο κορονοϊός έχει κατασκευαστεί σε κάποιο εργαστήριο. Για αυτό το θέμα κυκλοφορούν, και γίνονται πιστευτές οι πιο «τρελές» θεωρίες συνωμοσίας που διαδίδονται πιο γρήγορα και από τον ίδιο τον ιό. Πολλοί πιστεύουν επίσης, ότι το φάρμακο για τον καρκίνο έχει βρεθεί ήδη και μας το κρύβουν και ένα ανάλογο ποσοστό πριν μερικά χρόνια πίστευε ότι μας ψεκάζουν (βλέπε δημοσκοπήσεις).

Και ας μη ξεχνάμε ότι έξι στους δέκα Έλληνες ψήφισαν, άσκοπα και άσκεφτα, πριν πέντε χρόνια «όχι» σε ένα δημοψήφισμα και για ένα ερώτημα που σήμερα δεν θυμούνται καν. Αν σε μια χώρα συμβαίνουν αυτά και άλλα παρόμοια, μήπως έχουν αυτά τα σκωπτικά σχόλια βάση για τη χώρα μας; Και ακόμη αν υπάρχουν τέτοιες απόψεις για τόσο σοβαρά θέματα, μας αφήνουν περιθώρια και πιθανότητες να προχωρήσουμε μπροστά; Δεν είναι τυχαίο ότι οι περισσότεροι συμπολίτες μας πιστεύουν ότι για όλα μας τα δεινά φταίνε πάντοτε οι άλλοι, ότι οι εθνικές μας τραγωδίες αποδίδονται σε θεωρίες συνωμοσίας, όπως ότι η Ελλάδα είναι υπερδύναμη αλλά δεν την αφήνουν οι ξένοι να μεγαλουργήσει! Δεν δέχομαι τα σκωπτικά αυτά σχόλια για την Ελλάδα, αλλά και δεν επιδιώκω μια εξωπραγματική ωραιοποίηση της. Όμως για να μη δίνομε δικαιώματα σε σκωπτικούς να τα επαναλαμβάνουν θα πρέπει όλοι, ή τουλάχιστον μια κριτική μάζα των πολιτών να ενημερωνόμαστε σφαιρικά, να αντιλαμβανόμαστε την πραγματικότητα, να αποκτήσουμε τη δυνατότητα να σκεφτόμαστε αναλυτικά αποφεύγοντας τις απλουστεύσεις, ώστε να μη μας επηρεάζουν ανόητες θεωρίες και να μη μας χειραγωγούν ανεύθυνοι δημαγωγοί. Δεν πρέπει να πιστεύουμε σε ανεδαφικές προσδοκίες και να βασιζόμαστε μόνο στις δικές μας δυνάμεις! Όχι εξωπραγματική ωραιοποίηση των πάντων αλλά να είμαστε ρεαλιστές! Δεν θα έρθουν οι ξένοι να παλέψουν για την Ελλάδα. Ούτε οι Γάλλοι, ούτε οι Αμερικανοί, ούτε οι Ρώσοι… Πολύ καλό και αναγκαίο είναι να έχουμε και να οικοδομούμε συνεχώς συμμαχίες, αλλά να ξέρουμε μέχρι που είναι τα όριά τους. Και ταυτόχρονα ποια είναι τα δικά μας όρια και ποιος είναι ο ρόλος μας και η ευθύνη μας για την πρόοδο του τόπου μας. Διαβάστε επίσης: Εμείς και η αυριανή Ελλάδα: Πόσο μακριά βλέπουμε;

Οι ξένοι δεν πρόκειται να μας λύσουν όλα τα προβλήματα, αν εμείς οι ίδιοι δεν φροντίζουμε για αυτά. Τα προβλήματά μας θα αρχίσουν να λύνονται όταν εγκαταλείψουμε τις ψεκασμένες θεωρίες και αποφασίσουμε να κινηθούμε γρήγορα και αποφασιστικά για να φθάσουμε τους ξένους που… θαυμάζουμε! Δεν είναι εύκολο αυτό, απαιτείται σκληρή δουλειά από όλους. Σοβαρότητα, ρεαλισμός και σύστημα. Η πολιτική του φραπέ και του «αχ!αδελφισμού» δεν οδηγεί πουθενά παρά μόνο στην οπισθοδρόμηση και την παρακμή. Είναι καλό να δημιουργούμε συμμαχίες γύρω μας -Ιταλία, Γαλλία, Ισραήλ, Αίγυπτος- είναι καλό να καλλιεργούμε τις σχέσεις μας με τις μεγάλες δυνάμεις -ΗΠΑ, Κίνα, Ρωσία- και να είμαστε ενταγμένοι σε μεγάλους συνασπισμούς -ΕΕ, ΝΑΤΟ- αλλά πάντα πρέπει να βάζουμε τις προσδοκίες σε μία λογική σειρά και να ξέρουμε τι να περιμένουμε από τους άλλους. Κυρίως, όμως να ξέρουμε τι να περιμένουμε και τι να απαιτούμε από τους ίδιους τους εαυτούς μας. Να μη ξεχνούμε ποτέ ότι όλα εξαρτώνται μόνο από εμάς τους ίδιους, από τη δική μας δουλειά και τη δική μας φροντίδα. Δεν πρέπει να εφησυχάζουμε ποτέ, αλλά να στηριζόμαστε στις δικές μας δυνάμεις, να εργαζόμαστε συνεχώς και σκληρά για να προωθούμε τα δικά μας συμφέροντα. Αλλιώς θα κινδυνεύουμε πάντα να γινόμαστε θύματα διαφόρων ανεδαφικών και πολλές φορές επικίνδυνων θεωριών συνωμοσίας και να παρασυρόμαστε από δημαγωγούς και τελικά να γινόμαστε στόχος σκωπτικών σχολίων από ξένους που ίσως να είναι πολύ κατώτεροι μας. Γιώργος Καλαφατάκης

11 views0 comments